Teamleider Kobus van der Eide van onze modellenmakerij zorgt er met zijn team voor
dat er goede betonproducten gemaakt kunnen worden. Ooit stond hij beton te slopen.
En wel op een heel bijzondere plek.
Kobus pakt zijn telefoon erbij en toont foto’s van een blonde jongen met een matje die op de
Berlijnse Muur staat in te hakken. Hij lijkt zo weggelopen uit de serie New Kids. ‘‘Mooi matje
hé”, zegt hij. ‘‘Dat was op de dag dat de Berlijnse Muur viel, 9 november 1989. Ik werkte toen
in Berlijn en stond vooraan toen het eerste Trabantje de grens over reed. Onvergetelijk, wat
een blijdschap.”
De huidige voorman bij de mallenmakerij werkte in 1989 in Berlijn, waar het tijdperk van de
muur voelbaar ten einde liep. ‘‘Het weekend voordat de muur viel, waren we onderweg naar
huis. Toen we op de radio hoorden dat het zou gebeuren, zijn we omgedraaid om het mee te maken. Maar het liep toch anders.”
Een paar dagen later was het dan toch zover. ‘‘Net voordat het gebeurde was er een
bijzondere sfeer. Er liepen aan de westkant veel mensen bij de muur terwijl je aan de
oostkant de gewapende grenswachten nog zag staan. Maar toen de eerste mensen uit Oost-
Berlijn de grens over kwamen, werd het één groot feest.” Hij ging niet weg zonder een
souvenir: ‘‘Ik heb zelf op de muur staan hakken en een paar stukken meegenomen naar
huis. Die liggen nog op mijn slaapkamer.”
Na Berlijn ging hij in militaire dienst en begon daarna bij Steenhuis als leerling modelmaker,
of mallenmaker. ‘‘In 2008 werd ik gevraagd om teamleider te worden. Dat doe ik graag en ik
ben ook niet te beroerd om zelf de handen uit de mouwen te steken. Ik loop daar zeker niet
voor weg.”
Op de mallenmakerij werken in totaal zestien mensen, waarvan tien timmerlieden, vijf
schilders en Kobus als leidinggevende. ‘‘Je hebt hele ervaren modellenmakers, dan ben je
eerste modelmaker, de modelmakers B zitten daar net onder. Daarnaast heb je leerling-
modelmakers, die hebben de mogelijkheid om in de loop van de tijd door te groeien.”
Een werkdag begint voor Kobus om half acht met het controleren en meten van de mallen die op die dag naar de storterij gaan. Dat is een belangrijk onderdeel in het proces. ‘‘Natuurlijk moet de maatvoering goed zijn en dat is meestal ook het geval. Mocht ik een afwijking zien, dan moet degene die de mal gemaakt heeft opnieuw aan de slag om ‘m aan te passen. Kan gebeuren, want het blijft mensenwerk.
